MaisonSwift

Gisterennamiddag vertrokken Diderius en ikzelf voor een tocht van iets minder dan anderhalf uur. De weg leidde ons over de Belgisch - Nederlandse grens tot in het dorpje Deurne.
Er was immers een beurs waar ik wel eens wilde heen gaan. Geen rommelmarkt of tweedehandsbeurs, waar ik stiekem toch altijd hoop op wat Sega of oude PC spellen. Nee, het was een beurs waar ik het stiekem hopen kon vervangen door zeker weten. Ondergetekende ging voor naar zijn allereerste Retro Gaming beurs !

Duizenden spellen, honderden consoles en oude (home) computers, kleine zakspelcomputertjes en een hamburgertent verwelkomden vele tientallen bezoekers. En ik moet zeggen, het was een waar paradijs voor mij.
Van oude Vectrex toestellen ging het naar Philips Videopack systeem naar de consoles van Atari, Sega en Nintendo om zo te eindigen tot de playstation en Microsoft spelcomputers. Tussenin was er uiteraard ook plaats voor die andere grote godheid; de Commedore 64. En in enkele dozen waren ook PC spellen te vinden. Voor een liefhebber van oude technologie en spellen vormden de 4 zaaltjes dus een waar walhalla voor mij.
Geduldig wurmden we ons tussen het volk om elke stand even te kunnen bekijken. Nintendo was ruimschoots aanwezig, maar vele standhouders hadden ook Sega spullen bij. Op een kleine afstand volgden dan PSX en Xbox spellen. Maar er was ook een volledige stand met enkel Atari spullen ter plaatse. Waar ik vooral de PC en Sega spellen nakeek, was Dimitri, eigenlijk geen retrogamer -zelfs geen gewone gamer, toch enkele oude spullen aan het bekijken. De Vectrex interesseerde hem wel, en ook zag hij enkele oude draagbare Nintendo spellen, die hij nog kende vanuit zijn kindertijd, terug.

Moest ik heel veel ruimte hebben en een dikke geldbuidel, ik had wellicht een bestelwagentje nodig gehad om alles huiswaarts te krijgen. Ongelooflijk veel leuke dingen gezien. Maar het is dus bij het PC spel "Wing Commander III" en het Sega Master System spel "Wimbledon Tennis" gebleven. Deze beide spellen staan uiteraard in het retrogedeelte hier op de site.
Nu heb ik horen zeggen dat de volgende retrobeurs in Apeldoorn, weer NL,  zou plaatsvinden. Een heel eindje van hier, dus ik weet het nog niet zo...we zullen wel zien zeker...

Ahja, nog even in de marge: BattleStar Galactica ( 1978 & 1980 ) zijn achter de kiezen. En ergens klinkt het vreemd, maar ik ben wel blij dat ze allemaal achter de rug liggen. waar de "oude" reeks uit 1978 me nog wel een beetje het Blake's 7 gevoel van vorig jaar liet terugkomen, was dit bij het tweede seizoen, uit 1980, al veel minder het geval. De verhalen waren echt wel stukken minder, de acteurs moesten helemaal opnieuw ingewerkt worden en sommige delen irriteerden me ronduit. Komt daarbij dat de serie zich bijna in het geheel afspeelt op Aarde... dus geen ruimtegevechten, geen grote moederschepen en heel weinig blinkende Cylons. Pfff ...
Er is echter ook wel goed nieuws! We zitten nog maar halverwege januari, dus een bijkomende kortlopende retroserie zou nog te doen moeten zijn.

Zo, de eerste post van het nieuwe jaar is een feit. Nuja, ik heb gisteren ook al een recensie geschreven over een PC spel dat ik de laatste maanden speelde, genaamd The Dig, maar dit is dan toch mijn eerste blogje.
Na het vreet en zuipgeweld van de afgelopen feestdagen begint het leventje weer zijn gewone gang te gaan. Het weer buiten is nog altijd even mistroostig en on-winters als voor het moment dat we op oudjaar allen aftelden en een uur in 2012 duurt nog altijd even lang ( of kort) als in 2011.
Ik heb echter deze week nog wat verlof gehad en hoop ook volgende week nog wat verlof te kunnen opnemen, dus ik had 's avonds wel weer tijd om een goede, oude retroserie te bekijken. Na een wat stille periode zit ik nu nog met twee resterende Battlestar Galactica's en dan heb ik alle afleveringen weer gezien.
Wel heb ik reeds twee momenten, die ik me van vroeger herinnerde, opnieuw kunnen bekijken. Beide heb ik een maand geleden nog eens beschreven, hier op MaisonSwift. Eentje ervan was eigenlijk wel volledig zoals ik hem herinnerde, de andere had ik in mijn geheugen een beetje aangedikt, maar de essentie bleef wel dezelfde :-) .

Om welke twee scenes ging het dan? Wel, deze:

Op het einde van het eerste seizoen is er een aflevering waarin de bad guy van Battlestar Galactica, Baltar ganaamd, een ontsnappingspoging waagt. Hij was enkele afleveringen ervoor op de Galactica geland om er te onderhandelen, maar was dus gevangen genomen. Zijn twee piloten, beide Cylons, werden gedemonteerd voor onderzoek naar hun werking.
In aflevering 22, "Baltar's Escape", eist Baltar zijn twee piloten, die hij nodig heeft om zijn vluchtschip te besturen, terug. Helaas zijn beide Centuri's uit elkaar gehaald. Dit wordt duidelijk wanneer Apollo and Starbuck het labo, waar beide Cylons zich bevinden, binnentreden. Verspreidt op tafels liggen de onderdelen van de twee cyborgs. En dit is het beeld dat ik me altijd van Battlestar Galactica herinnerde. Ik zei vaak tegen mijn moeder dat de Cylons echte robots waren, maar mijn moeder hield vol dat het om acteurs, verkleed in een cyborg kostuum, ging. Tot die bewuste aflevring dus...nu had ik mijn bewijs!! Zie de onderstaande afbeelding.

Een tweede herinnering komt van een aflevering uit het 1980 seizoen, door de echte fans afgekeurd omwille van z'n slappe verhaallijnen, nieuwe acteurs en goedkopere decors. Een mening die ik eigenlijk wel een beetje deel.
In ieder geval, de Battlestar Galactica heeft eindelijk de Aarde bereikt. Echter, de Aarde is veel primitiever dan ze gedacht hadden, en kan zich onmogelijk tegen een Cylon aanval beschermen. De overlevenden van de 12 Koloniën besluiten dat ze buiten beeld blijven, om zo de Cylons niet op het spoor van de Aarde te leiden. Tegelijkertijd beginnen ze de Aarde te bestuderen.
In de aflevering "Galactica Discovers Earth", zien we de twee nieuwe hoofdpersonages van de serie, Troy en ehr...Dillon -ik kan ze niet uit elkaar houden en vergeet soms wel eens een naam, wat dus wel iets wil zeggen over hoe familiair de herschreven personages aanvoelen- op de Aarde ronddwalen. Ze moeten iemand zien te bereiken en proberen de Aardse manier van communicatie uit. In die tijd was e-mail en zelfs fax nog niet zo alom tegenwoordig en GSM's bestonden ook nog niet ( zelfs niet op de Galactica ), dus proberen ze een goede, oude telefooncel uit.
Natuurlijk moet men daarvoor geld hebben en dit is dus het gedeelte uit m'n geheugen: die twee knuppels die op de één of andere manier een telefooncel verwarren en zo ervoor zorgen dat diens geldvoorraad wordt uitgespuwd. Ook hier heb ik dus een screenshot van gemaakt :-) .

Zo, nog twee afleveringen en de oude series zijn weer helemaal bekeken. En we hebben nog wat tijd over...
Het liefst zou ik de originele Star Trek serie nog eens willen bekijken, daar heb ik ook nog enkele herinneringen aan, maar dan moet ik eerst nog de dvd's ergens zien te vinden.
We'll see...

Traditioneel schrijf ik elk jaar weer een korte samenvatting van de voorbije 12 maanden. Vorig wat te vroeg, het jaar ervoor wat te laat, maar dit jaar is het midden in de roos: midden in die speciale week van het jaar, deze tussen kerstmis en nieuwjaar.

Vorig jaar zat ik op dezelfde plaats als waar ik me nu bevindt, kijkend naar de vallende sneeuwvlokken die de wereld buiten omtoverden tot een schilderachtig tafereel.
Dit jaar is het enigzins anders. Het is donker wanneer ik dit schrijf, en ik ben blij dat ik aan de andere kant van het neergelaten rolluik zit. Buiten is het immers een kil herfstweer, waarbij lichte regen doorsijpeld tot het merg van m'n botten. Wat wel hetzelfde is als een jaar terug, is mijn dampende kop Earl Grey thee langs me.
Maar we zijn hier nu niet bijeen om te babbelen over het abnormale winter/herfst weer of de soort thee die ik drink. Neen, hier gaat het 'm om wat er het voorbije jaar allemaal in mijn leven voorgevallen is.

Belangrijke zaken, die me meteen opkomen zijn het grote verdriet om een bijna verloren vriendschap, maar ook de mooie momenten die ik met mijn liefste heb mogen beleven. Hierbij denk ik dan aan onze tripjes naar Sauerland, Istanbul, Brussel, Diksmuide, Gent...
Maar er zijn natuurlijk ook zovele kleine dingen gebeurd: lekker gaan eten in de Amerikaan, filmpjes meepikken in de bioscoop, samenkomen met oude en nieuwe vrienden...

2011 is ook het jaar waarin ik gestopt ben met twee zaken. Eén hiervan is het studeren aan GroepT. Bedoeling was om in september weer te starten met mijn laatste lessenreeks van de module waarmee ik bezig was, maar na lang nadenken ben ik tot de conclusie gekomen dat GroepT anno 2011 niet meer hetzelfde is als GroepT gedurende mijn eerste jaren. Daarom denk ik dat ik beter zou afzijn om ergens dichterbij te studeren en meteen ook mezelf meer specialiseren in bepaalde punten van het IT gebeuren.

Naast GroepT zijn we ook gestopt met onze danslessen. Door omstandigheden hebben we een les moeten missen en we zijn nadien eigenlijk niet meer terug ermee begonnen. De reden hiervoor? Goh... weet ik niet zo. Ik vind het dansen nog steeds iets heel leuks, maar vrees dat er wat sleet op gekomen is. Er was geen groep meer om samen mee te gaan en ook oefenden Ing en ikzelf thuis niet meer. Waardoor we eigenlijk niet echt meer konden volgen.

Waar we wel nog steeds mee bezig zijn, zijn de tekenlessen op de Academie in Bilzen. Ondertussen aan ons vierde jaar, als we het voorbereidende jaar meetellen. Sedert september hebben we ook een nieuwe leraar en het moet gezegd worden; de man houdt van aparte opdrachten. Wat het uiteraard allemaal wel nog wat leuker maakt.

Wat is er verder nog zowat voorgevallen? In het begin van het jaar had ik bijna toegehapt op de plaatsing van zonnepanelen, maar dit is uiteindelijk niet doorgegaan omdat ik liever het dak van ons huis renoveer.
We zijn op Batibouw geweest, samen met Diderius ( The Great ), hebben nieuwe gevleugelde inwoners bijgekregen ( krielkippetjes dus ) en er staat een nieuwe, werkende server op TS.
Begin april zijn Ing en ikzelf op driedaagse naar Sauerland geweest, een heel leuke trip, goed georganiseerd. Omstreeks die tijd is ook het nieuwe rommelmarktseizoen aangevangen, waarbij ik mijn Sega verzamelwoede, die sinds het einde van 2010 serieuze proporties aangenomen had, heb ingedamd. In de plaats hiervan heb ik me toegelegd op ... oude PC spellen :-) .
Nog leuke uitstapjes zijn een zondagje Gent ( bloemen halen ), een dagje naar de Rursee in Duitsland met aansluitend eten in Monschau, we zijn met een groepje voor een dag naar Brussel gegaan en in juni was er nog het pinksterfestival in Schoonbeek.
Onze trip naar de Gentse Feesten is ook onvergetelijk. De helft van het festival was afgelast door de zware regenval. Maar we hebben in ieder geval een mooi hotel gevonden. Iets voor komend jaar misschien?
Uiteraard was er in de zomer ook nog onze trip naar Istanbul. En ik geef toe, ik vertrok met de nodige reserves ten opzichte van deze stad. Andere cultuur, religie, ... ik wist niet goed wat ervan te denken.
Bleek dat Istanbul, of Constantinopel, of Byzantium, een ongelooflijk interessante bestemming is die zeker wel evenwaardig als Rome mag beschouwd worden.

Ondanks de regenachtige zomer hebben we dan toch nog wat uitstapjes gedaan; in augustus een weekendje Durbuy, en de maanden erop uitstapjes naar Weris en Spa. Ook Monschau hebben we nog eens bezocht.
Om af te sluiten was er dan nog onze overnachting op een echte rivierboot in Diksmuide en het bezoek aan "Behekst Diksmuide" waarbij ook de Ijzertoren en de Dodengang aangedaan werden.
En dan is er natuurlijk nog onze nieuwe huisbewoner Rufus. Wie is Rufus? Wel, hij is zwart, viervoetig, heeft gele ogen die soms heel erg ondeugend staan en scherpe klauwen. Ons af en toe vergassen op een rij tanden en een hoop gemiauw zijn wellicht zijn grootste hobbies. Sinds oktober bij ons inwonende dus; ontmoet Rufus, onze koddige kater.

Ook het maison heeft wat aanpassingen ondergaan. Nieuwe afvoerleidingen, verhuizing van ons pluimvee waardoor het grasveld wat groter werd en uiteraard de weghaling van twee grote dennen. Benieuwd wat dit de komende lente gaat geven.

Vandaag nog een fijne dag gehad trouwens. We zijn met enkele mensen gaan winkelen voor ons oudjaarsfeestje. Plaats van de inkopen was de Carrefour in Kuringen, voor ons nog steeds de "Bigg's ". Deze winkel was lange tijd geleden ook onze vaste uitvalsbasis voor oudjaarsinkopen, maar ondertussen was het voor velen van ons al lang geleden dat we er nog geweest waren. Het was dus even herinneringen ophalen terwijl we door de winkel liepen en onze gebruikelijke ...eh... kindertoeren konden uithalen. 't Was ook al lang geleden dat we op de parking van de winkel nog eens kerstliederen hebben gezongen trouwens :-) .

Als ik dan voor 2011 de gebruikelijke optelsom mag maken blijkt weer dat ook 2011 al bij al een goed jaar geweest is. Uitzonderlijk in mijn leven, vier goede jaren achter elkaar :-) .
Misschien komt het wel een beetje door de leeftijd. Tegenwoordig ben ik een tevreden man als ik tijdens een lange winteravond wat kan lezen bij een tasje thee of een aflevering van een oude retro serie kan bekijken ( waarover binnenkort meer! ).

Dag beste lezertjes,

de avond is weer bijna om terwijl ik deze woorden neerschrijf. Het is weer die ene, glinsterende avond in het jaar... kerstavond! Een avond waarbij ik me altijd de fonkelende kerstboom herinner, het kleine lampje in dat stalletje dat Jezus en de Zijnen verlichtte, de avondjes met broodjes om te eten en kerstfilms op de tv. De cadeautjes. Een dag later was er een rijkgevulde en mooi versierde tafel, waarbij m'n ouders weer hun best gedaan hadden om er een lekker festijn van te maken. Namiddag het bezoekje aan de grootouders, waarbij ook tantes en nonkels aanwezig waren. Een warm gevoel overvalt me als ik hieraan terugdenk...

In een ander tabblad heb ik ook een jaarlijkse traditie geladen; de noradsanta.org website. Ik denk dat het ergens rond de eeuwwisseling geweest moet zijn dat ik voor de eerste keer met deze website in aanraking ben gekomen. De opzet is heel simpel; met behulp van de Norad satelliet kan je de voortgang van de kerstman tijdens zijn reis over de aardbol volgen.
In de begintijd was dit niet meer dan kaart van de wereld met daarop een stipje dat de kerstman voorstelde. Een lijn gaf aan vanwaar hij kwam en welke steden hij bezocht had. Klikte je hierop, dan zag je een ruwweg computergerenderde afbeelding van de slee van de kerstman, die je dan voorbij bijvoorbeeld de Eifeltoren zag vliegen.
Noradsanta.org bestaat nog steeds; je kan dus nog elk jaar de kerstman zijn wereldreis volgen op deze site. Veel moderner nu, met Google Earth en veel betere computergraphics, maar helaas ook niet meer met dat speciale sfeertje dat vroeger rond de -eerder amateuristische- website hing.
Leuk is weg dat je met de wayback machine van de Internet Archive website de oude site terug kunt vinden. Althans gedeeltelijk.

NoradSanta 2000

Buiten NoradSanta zijn er uiteraard nog andere jaarlijks weerkerende dingen op kerstavond. De pakjes, ja klopt. De kerstliedjes, inderdaad. Maar ook hier op Maison Swift zitten we  met een traditie, mijn kerstwensen. En ja, nog steeds zijn de woorden terug te brengen tot m'n oude Donna20+ website en elk jaar weer, zonder uitzondering, kan je deze tekst op kerstavond hier terugvinden. En dit ondertussen reeds 10 jaar lang. Inderdaad, 10 lange jaren zijn gepasseerd sinds ik voor de eerste keer deze zinnen neerpende. En nog steeds zijn ze even relevant. Dus ook in 2011, nu reeds de elfde keer...

Vanavond, kerstavond... Een avond van familie, feest, cadeau's en eten.
Misschien juist de periode om tussen al het feestgewoel eens even, al was het maar een minuutje, stil te staan en even wat na te denken over voorbije gebeurtenissen.
En dan bedoel ik niet alleen de grote zaken die het nieuws beheersten, zoals het WTC, Afghanistan, Israël en Palestina, maar ook die kleine zaken, die blijkbaar van minder belang zijn voor de media. Tegenwoordig is het kerstfeest een feest van cadeau's geworden, en meestal weten we niet eens wat te halen, aangezien iedereen alles heeft.
Misschien is het mooiste geschenk wel het feit om iemand te troosten, er zijn als iemand een persoon nodig heeft, gewoon een goed gesprek, zelfs een aanwezigheid kan al veel doen. Wie dit kan doen, een persoon even terug blijdschap geven, al was het maar heel even, krijgt op dat moment iets terug waar geen cadeau, kalkoen of wat dan ook maar aan kan tippen: een gelukkig gevoel.
Met deze wens ik jullie dan ook toe, wat voor mij de echt tot kerstmis behoort, een boodschap, oud van leer maar zeker niet versleten; misschien een utopie op wereldschaal, maar groots in het klein zijnde; de boodschap van vrede aan ALLE mensen!

Zalige kerstdagen en een gezond, goed maar vooral gelukkig nieuwjaar!!

Dirk & Ing
Silke en Fien.